70 jaar geleden en nu nog steeds

Meer dan 70 jaar geleden……..
de wereld is onrustig
Europa staat op z’n kop
er gebeuren dingen
die niet door de beugel kunnen

Mensen leven niet in vrijheid
die doodgewone dagelijkse vrijheid
wordt hen ontnomen
de vrijheid van denken, doen en zijn
ze kunnen zich niet verplaatsen
van de ene naar de andere plek
ze mogen niet voor hun mening uitkomen
ze worden vervolgd om wie ze zijn
hele bevolkingsgroepen met een eigen identiteit
niet gekend door de ander
worden gewoonweg uitgemoord en vergast
Miljoenen komen om door ontberingen
en door fysiek geweld.
Nog steeds schudden wij
niet begrijpend met ons hoofd
dat zoiets heeft kunnen gebeuren

Heel veel landgenoten
waar onder ook Waspikse dorpsgenoten
geven hun leven om te strijden voor vrede
om te strijden voor vrijheid
ze proberen op alle mogelijke manieren
de bezetter terug te dringen
om weer een veilige omgeving te creëren
een veilig plekje om het leven
van alledag te kunnen leven.
De rest van de wereld kijkt niet toe
vanuit andere delen
worden ze ondersteund in deze strijd.

Eind oktober 1944
de bevolking van Waspik en omgeving
ziet ze langzaamaan dichterbij komen
de Engelse, Schotse, Canadese en Poolse troepen
de handen ineen geslagen
om de ander in nood te helpen.
Mannen met een ideaal
gewone jongens gedreven, getraind.

Onder hen bevinden zich Charles Brandon
20 jaar jong, woonachtig in het Londense Milwall
en Arthur Brookes 25 jaar jong
uit het Birminghamse Hockley
beiden gedetacheerd bij het 41ste regiment
van de Royal Marines Commando’s
hun thuis en vaderland verlaten
voor hun ideaal…
de vrijheid aan de ander terug geven.

Stukje bij beetje, dorpje voor dorpje
het allergrootste goed: leven in vrijheid
wordt weer aan de mensen terug gegeven
Na 5 jaar afzien kunnen deze mannen
geen groter geschenk brengen.

Tot aan de Maas is het nog te doen
daar breekt uiteindelijk de grote strijd
voor deze mannen los
de bezetter geeft zich zomaar niet gewonnen.
In de strijd om het Kapelse Veer
sneuvelen onze grote helden.
Vele jongens van overzee
met hun grote ideaal
laten hier hun kostbare leven
Arthur Brookes en Charles Brandon
jonge jongens met nog een hele toekomst voor zich.

De wereld blijft onrustig
op heel veel plekken op onze aardbol
zijn door de jaren heen de nodige brandhaarden
bevolkingsgroepen tegen bevolkingsgroepen
regeringen tegen hun eigen volk
dictators die het heft in eigen hand blijven nemen
De wereld kijkt niet alleen toe
geleerd uit vroegere tijden
probeert men vanuit overal
de internationale rechtsorde te handhaven.
Ze gaan er op uit
onze eigen mannen en vrouwen
met hetzelfde ideaal als Arthur en Charles.
Door de jaren heen zijn er diverse vredesmissies
over de hele wereld…
naar Libanon, Joegoslavië en Bosnië
nu in Afghanistan en Mali.

Ze strijden niet voor ons vaderland
ze hebben een grotere intentie
de onvoorwaardelijke liefde voor de medemens
hen, waar ook ter wereld
een veiliger leven, een veiliger plekje gunnen

Deze mannen en vrouwen komen nog steeds
terecht in levensbedreigende situaties
gedreven en getrainde mensen
met maar één doel voor ogen
vrijheid geven om te leven.
Deze strijd voor vrijheid kost offers
ook onder deze landgenoten.

70 jaar geleden……..
Arthur Brookes 25 jaar jong
geeft zijn leven voor onze vrijheid
op 3 februari 1945
Son, the days of toil and strife are over
God grant you rest for evermore

Charles Brandon 20 jaar jong
gesneuveld voor onze vrijheid
op 5 februari 1945.

Hun beider lichamen worden te ruste gelegd
in ons dorpke Waspik
op de begraafplaats van de Hervormde Gemeente
Winds of Heaven blow softly here
where lies sleeping the son I loved so dear

Nu 70 jaar later….
staan we stil bij Arthur en Charles
2 gewone Britse jongens
die in het verre buitenland
hun leven hebben gegeven
voor de vrijheid van de medemens

Zij staan vanavond symbool
voor alle gesneuvelden
die in verre landen
hun kostbare leven hebben gegeven
voor de vrijheid van de ander.

“70 jaar geleden en nog steeds…”

4 mei 2015 Dodenherdenking Waspik
Yvonne Severs